Een tijdje terug gingen we naar het strand. Uitwaaien schijnen mensen lekker te vinden. Ik moet zeggen, het was niet verkeerd, maar wel een beetje raar want het water was hard.

Benson interesseert het alleemaal niet zo. Hij gaat toch wel zijn eigen weg.

Benson trekt zich van de rest van de wereld ook niets aan. Als je gek wil doen, dan doe je dat gewoon is zijn motto!

Een paar weken later gingen we naar hetzelfde strand. Toen was het water wat minder hard.

Maar het water was nog net zo koud!

Gelukkig blijft gras altijd zacht…

Thuis is het gras ook nog altijd lekker. Maar soms weet je niet wat je kunt doen op het gras. En dan zit je dus net zoals Benson, aan de rand te bedenken wat je gaat doen.

Je kijkt er wat bedenkelijk bij….

En uiteindelijk heeft hij wat bedacht en zit ik dus in mijn eentje aan de rand van het gras.

Helaas kan ik daar nooit lang van genieten. Zucht…

Dat broertje van me moet in ieder geval nog leren te genieten van RUST.

Maar ja, je bent sociaal, dus je doet mee hè? Zo gaan die dingen.

En dan na een tijdje is de lol er ook weer van af. Het enige verschil is dat je dan al op het gras staat, in plaats van ernaast. Maar wat nu?

Als we het even niet weten is er altijd één ding dat je kunt doen: je uitleven op Loekie. Zoals te zien ervaren we dat gevoel van verveling wel vaker…

Maar ook Loekie gaat niet eeuwig mee, dus denk je na, over de mogelijkheden die er dan nog zijn.

Hmm nee, daar heb ik nu geen zin in, ik wil iets interessanters!

Volgens mij hoort Benson iets!!

Het klinkt als een kat zeg je? Dat kan niet hoor, die durven hier helemaal niet te komen.

Misschien moesten we het toch maar eens gaan controleren…

Nergens een kat te zien hoor, dus ook niets te doen. Bens bedenk jij eens wat!

Daar heb je dus ook niets aan, ik ga het vrouwtje wel vragen.

In de tuin helpen zei ze, prima, dat kunnen we wel!

Ik dacht dat het hebben van een broertje het leven wel leuker zou maken, maar ik moet je zeggen dat het tot op heden weinig toevoegt……….

Er zijn zoveel dingen die voor mij al normaal zijn, maar die voor Benson nog nieuw zijn. Zo ook een lap pens, dat kende hij nog niet. Ik wel! En dat was er ook de reden van dat ik het al op had voordat vrouwtje de camera te pakken had. Benson had wat meer tijd nodig, vond vrouwtje niet zo erg.

Met zo’n pup in huis zijn er ook een hoop dingen aangepast aan een puppy. Zo ook het formaat van bepaalde dingen, een kleine bench, een kleine halsband en… Een klein flostouw!

Wat ook nieuw was voor Benson was douchen. Tsja, ik weet dat je moet zorgen dat je dat voorkomt. Maar blijkbaar zijn pups nog niet zo goed in plassen en gaat er wel eens wat in je vacht zitten…. Baasjes blijken niet weg te zijn van die lucht en dan valt er niets meer te voorkomen, hè Benson?!

Maar met alle nieuwe dingen blijven er ook vertrouwde dingen, zoals het bos!

Alleen bestaan er blijkbaar ook pups die denken dat ze een eendje in het riet zijn…

Bij alles wat een pup leert merk je dat hij ook dingen gaat onthouden, dat het baasje koekjes heeft bijvoorbeeld!

Ook moet je als pup leren goed om je heen te kijken…

… Want soms is er meer dan je dacht! Zoals een Berner vriendinnetje in het bos!

Ben ik blij dat ik tegenwoordig een broertje heb die de taken van het spelen op zich neemt, kan ik rustig toekijken. Benson, rennen!!!

Voor je het weet ben je je vriendinnetje alweer kwijt trouwens, maar ach, in het bos is zo’n vriendje zo vervangen.

Wat Benson de laatste tijd ook geleerd heeft is speuren. Zo weet hij tegenwoordig dat hij zijn neus moet gebruiken wanneer de baasjes koekjes in het hoge gras strooien. (En ik weet dat ik gewoon goed moet opletten waar ze ze heen gooien.)

Ook moest Benson leren dat je mooi moet kunnen zitten voor de foto. Volgens mij is dat hem inmiddels wel duidelijk.

Wat ik dan vervolgens nog moet leren is omgaan met het feit dat Benson me inmiddels echt ingehaald heeft qua formaat……

Soms leer je sneller dan je denkt, daar kwam Benson ook achter in het bos. Zo weet hij nu dat je niet te dicht bij het water moet gaan staan als het niet je bedoeling is om erin te belanden…

Maar er is een leuke manier om weer op te drogen, het brengt alleen wat zand met zich mee, maar dat is niet een probleem waar je als pup aan moet denken.

Na iedere les krijg je altijd even de tijd om bij te komen, maar nooit lang! En eh, vergeet nooit wat je geleerd hebt… (Dus blijf netjes aan de waterkant staan!)

Soms moet je het leren gewoon even vergeten en gewoon lekker spelen, Sem!!

Maar ondertussen moet je altijd alert blijven, want er kan altijd ineens iets gebeuren.

Maar er is één ding wat je héél goed moet leren en dat is, genieten!

In het begin was het allemaal nieuw. Ik had nooit eerder een broertje gehad, dus in het begin is het allemaal spannend en leuk. Maar het is eigenlijk als met alles, er komt een tijd dat het normaal wordt. Die tijd is gekomen. Dat klinkt ernstig en saai, maar eigenlijk betekent het gewoon dat het op zo’n moment tijd is voor wat nieuwe inbreng. Maar ja, hoe zorg je daarvoor? Dus al wachtend op een wonder zit je wat in de tuin, je te verbazen over het feit dat je kleine broertje al bijna een grote broer is.

Maar ineens is er dan zo’n dag dat je wegzakt in je dagdromen en dan toch ineens onverwachts de bel gaat. Toevallig was vandaag zo’n dag. De deurbel gaat Benson!!

Normaal ben ik degene die de visite het beste kent. De meeste gasten zijn bekenden van mij. Maar vandaag verdween ik ineens uit beeld. De visite kwam voor Benson. Huh?!? Ja, maar wacht eens even!! Dat is Sting, de mama van Benson met Bensons zusje, Nena! Nu weet ik ook eindelijk hoe Benson aan zijn hobby, tuinieren, komt….

Zucht, had ik maar zo’n lief zusje…

Al hoewel, dat zal ook niet altijd makkelijk zijn, broertjes moet je al zo in de gaten houden. En die Nena ziet er ook niet uit alsof ze nooit iets uit vreet.

Maar eens even bij mama Sting kijken, want die heeft mijn voetbal alweer gestolen zie ik. Niet dat ik er ooit mee speel, maar zoiets blijft nu eenmaal wel van mij.

Al kan Sting er wel mooie kunstjes mee!

Ondertussen hadden die twee kleuters elkaar helemaal gevonden…

Nadat de tuin overhoop was gehaald besloten de vrouwtjes dat we de tuin maar beter konden verlaten. Beetje laat bedacht vrouwtjes… Eenmaal buiten konden de kleuters zich helemaal uitleven. Nena leek wel een veulen.

Het gekke is dat ik nog steeds niet weet van wie ze dat drukke gedrag nou hebben.

Ik hebt echt geen idee. Misschien weet Sting het. Sting!!! Joehoe!!! Waar ga je heen?!

Gelukkig kan Sting af en toe stiekem toch even stil staan.

Benson kan het trouwens ook wel.

Na een intensieve dag gingen Sting en Nena er weer vandoor.

Maar volgens mij kon dat geen kwaad, want die grote broer van mij was na deze dag ineens weer een hele kleine broer geworden….

Het begon allemaal net als altijd, Iwan kwam logeren en dat kan maar één ding betekenen: veel plezier! Iwan is mijn grote liefde en dat betekent dat ik iedereen aan de kant zet voor hém, mijn Iwan. Maar tegenwoordig is alles anders. Naast een grote liefde heb ik nu ook een kleine liefde, Benson. Voor een echte vrouw als ik hoeft dat geen problemen op te leveren, twee mannen kan ik best aan. Zodoende verdeelde ik mijn tijd over mijn twee liefdes. En zo kwam het dat Benson er in het bos even alleen voor stond, terwijl Iwan en ik even ‘in de bosjes bezig waren’.

Gelukkig is er altijd het vrouwtje nog, want die kleine kun je moeilijk alleen laten in zo’n groot bos.

Als we niet te ver weg waren zocht Benson ons wel weer op…

Maar Iwan wist dan wel een manier te vinden om hem te ontwijken.

Vrouwtje is echter beter in ‘het vangen’ van ons.

Alles leek koek en ei. Na een week stond mijn wereld echter ineens op zijn kop…. Iwan had uitgevonden dat Benson leuk is om mee te spelen. Míjn Iwan, míjn Benson!! Dat was nooit de bedoeling geweest, ze moesten met mij spelen, niet met elkaar!

Mijn plezier was duidelijk voorbij…

Uiteindelijk had ik door hoe ik ervoor kon zorgen dat het geheel weer om mij zo draaien. 2 Mannen aan míjn lijf, ik had het weer voor elkaar!

Met een gerust hart kon ik Iwan na 2,5 week weer naar huis laten gaan. Benson en ik konden weer aan onze botjes knagen. (En we hebben nog een groot stuk te gaan!)

Of gewoon samen een Loekie zijn broek uittrekken…

Tenminste, als Benson niet weer eens de hovenier aan het uithangen was, zucht, zo dat ooit nog over gaan?

Ik ben even druk, want…

Iwan is hier!!

Hij blijft twee weekjes lang, want zijn baasjes vieren dat ze een ring om hun vinger hebben, heb het altijd al rare snuiters gevonden, maar goed… Wij vermaken ons wel, gezellig met z’n drietjes!

Sinds ik een broertje heb heb ik het aardig druk. Niet alleen met spelen, maar ook met socialiseren, opvoeden, corrigeren en verzorgen. Want helaas is mijn kleine broertje al twee keer ziek geweest. Dat hij bij ons hoort is wel duidelijk, want hij knapt altijd snel weer op en voor je het weet is hij weer zo gek als een deur. Of eigenlijk, normaal dus… En als je, in onze ogen, normaal bent, dan kun je een hoop. Lekker mee naar het bos bijvoorbeeld!

In het bos kun je dan vervolgens nijnen zoeken.

Even uitrusten van het nijnen zoeken…

Eendjes zoeken…

Kom gauw, we moeten weer nijnen zoeken!!

Vrouwtje denkt dan grappig te zijn door te zeggen dat zij wel nijnen heeft gezien. Laat haar eerst maar eens met bewijzen komen denk ik dan.

Ohw ja… Dat zou wel eens bewijs kunnen zijn….

Nou ja, dan maar even wat anders doen, want dat speuren gaat ons blijkbaar niet zo goed af. Genieten van het zonnetje!

Maar tijdens zo’n wandeling ga je als actieve hond natuurlijk niet te lang zitten suffen. Meekomen dus!

Naar het water!

Nadat we besloten hadden geen nijnen te moeten vangen, de eendjes hun gang te laten gaan en nadat we al het water opgedronken hadden konden we dus weer op huis aan. Volg mij maar Benson, ik weet de weg wel. Deze kant op! Dacht ik….

Eenmaal thuis hebben we eindelijk de kans weer om uit te rusten. Benson doet dat op een manier waarop een dame dat nooit zou doen. Maar Benson heeft een voordeel: hij is geen dame.

En eenmaal uitgerust gaat het leven weer verder. Inmiddels wel bekend denk ik dat dat leven bij ons vooral uit dingen bestaat die piepgeluiden maken.

Maar ondanks dat kan ook een klein ettertje zich wel eens vervelen.

Duidelijk toch?

Gelukkig bedenken kleine ettertjes dan vaak zelf wel iets. Zoals dit: in de gietende regen een half uurtje buiten spelen (met je bek de regen vangen dus…) en daarna met een roestend waxinelichthoudertje naar binnen komen.

Tsja, daar sta ik zelfs van te kijken!

En hij kijkt er alleen van op wanneer dat houdertje hem afgenomen wordt….

Maar nog altijd hebben we elkaar! En ons (eigenlijk MIJN!) botje.

En zonder botje, blijven we dus samen over…

In de 2 weken dat Benson nu bij mij woont leer ik hem al aardig kennen. Zo zijn wij allebei fan van toeters en bellen. Stelletjes pieperts noemt vrouwtje ons. Tsja, dat klopt, we piepen graag. En we zijn er trots op!

En niet alleen leer ik Benson al goed kennen, we zijn ook al goed op elkaar ingespeeld. Letterlijk!

Van de week bedacht ik me ineens dat ik zo weinig te doen heb. Het is me nooit opgevallen toen ik alleen was, want ik deed mijn ogen dicht en ik werd wel weer wakker wanneer er iets te gebeuren stond. Maar sinds mijn broertje er is valt het me pas op. De hele dag liggen we maar…

En af en toe doe ik mijn ogen weer dicht en als ik ze dan weer open doe en opzij kijk zie ik dit:

En als het echt uit de hand loopt dit:

En vanmiddag besloot ik dat het ook anders kon! Benson, let op!

We hebben namelijk elkaar toch?!

En ach, als die kleine dan weer eens besluit dat het tijd is om te slapen, dan weet ik tegenwoordig dat ik het wel aan kan, het ‘niets doen’. Ik red me wel!

Soms zijn broertjes leuk…

En soms zijn ze héél vervelend!

Afgelopen week was nogal hectisch hier in huis. Er gebeurde niets raars, althans, niets wat zichtbaar raar was. Maar je kon het wel voelen. De baasjes deden gek, gespannen, alsof er iets te gebeuren stond. Zaterdag was baasje bijtijds thuis, ik moest gauw plassen van hem en toen kwam vrouwtje ook thuis. Vrouwtje moest ook gauw plassen van baasje en toen ik dacht eindelijk kans te hebben om ze vrolijk te begroeten werd ik al achter in de auto gegooid. Nou ja prima, zolang we maar iets leuks gaan doen…

Na een lange rit had ik al een vermoeden. Ik ben dan wel een Juta, maar ik ben niet gek! We gingen naar Sting, dat had ik al wel door en inmiddels snapte ik heus wel dat Sting puppies had en dat 8 puppies teveel was voor de baasjes van Sting, dus dat ze er een aantal kwijt moesten. Ik ken mijn baasjes, die zijn te goed voor deze wereld, dus die zullen zich wel opgeofferd hebben en gezegd hebben: nou, wij nemen er wel eentje over om jullie wat werk uit handen te nemen. Zo zijn mijn baasjes…

Maar goed, waar komt het hele verhaal nu eigenlijk op neer, op Benson dus. Want dat is zijn naam: Benson. Tsja, ik heb het ook niet bedacht, dus als je het niets vindt moet je mij er niet op aan kijken. Sinds zaterdag woon ik dus samen met Benson en jullie lezen vast allang niet meer, want ik weet inmiddels hoe dat gaat. Met het wandelen heb ik het al lang ervaren hoor: wanneer er een puppy bij is wordt lieve schattige Juta ineens vergeten. Nou prima dan, hierbij dan de foto’s en sorry dat ik er af en toe ook op sta, ik woon hier nu eenmaal ook…

Dit is hem dus, Benson, 8 weken oud.

En zie hier onze eerste dag samen:

Ondanks zijn leeftijd werkt hij al goed mee in de tuin.

Snoeien…

… Opruimen, niets is hem teveel.

Poseren heb ik hem ook al geleerd, want ik moet niet hebben dat hij mijn goede foto’s verpest natuurlijk.

Het is toch net zijn stiefzus hè?

Maar hoe goed je een pup ook opvoedt als stiefzus zijnde, je blijft altijd één probleem houden. Het slapen… (op de gekste plaatsen)

Het accepteren van dat slapen is niet altijd makkelijk, maar ik heb de oplossing gevonden: meedoen.

Gelukkig krijg ik ook steun van buitenaf, Sem, Max, Jane, Lanos en… Iwan!

Gelukkig gaan de dagelijkse dingen allemaal gewoon door hier. Zodoende kwam vrouwtje met een Kong aanzetten, ook voor Benson.

Maar toen we daarmee klaar waren (en geslapen hadden, zucht…) werd het natuurlijk speeltijd! Alleen kwam Benson er al heel snel achter dat wij hier in huis niet zoveel speelgoed hebben. Tsja, dan moet je creatief zijn hè, met bijvoorbeeld een parasolhoes-touwtje. Logisch.

Gelukkig had Benson twee cadeautjes mee gekregen, zodat we tenminste íets hebben om mee te spelen. Dit is Slang.

En dit is eh…. Naamloos….

Vandaag zijn Benson en vrouwtje naar de dierenwinkel geweest. Daar heeft Benson een baby-flostouw weten los te peuteren van de mevrouw in de winkel. Daar was ik helemaal blij mee, want zoals ik al zei, zoveel speelgoed had ik niet en aangezien ik het nu met Benson moet delen blijft er helemaal weinig over….

Maar met het weinige speelgoed dat we hebben weten we wel raad!

Kijk maar eens hier!